zondag 19 februari 2017

Karamelblokjes

Ik heb alweer een supersnel recept! Het kost je ongeveer 20 minuten om te maken, en als je niet oplet, is je baksel ook supersnel verdwenen!
Deze karamelblokjes hebben sojasaus als verrassend ingrediënt. Dit is een van de andere recepten die ik in had gestuurd voor de Kikkoman wedstrijd. Je kan eventueel de sojasaus ook weglaten.
Met de topping kan je ook variëren. Hier heb ik nougatine op de blokjes gestrooid. Maar chocoladedruppels zouden ook een prima combinatie vormen!

Je hebt voor dit recept een brede vorm nodig waar je karamel in kan uitharden. Je kan hierbij denken aan een brownievorm of kleine bakplaat. Maar ook een kleine ovenschaal kan je gebruiken.

Karamelblokjes 
Ingrediënten
- 40 g ongezouten roomboter
- 280 g lichtbruine basterdsuiker
- 100 ml ongezoete slagroom
- 1 tl vanille-essence- 5 ml kikkoman sojasaus minder zout
- Nougatine (optioneel) 
Bereidingswijze 
- Leg een vel bakpapier in een brede bakvorm.
- Doe de boter, basterdsuiker en slagroom in een steelpannetje. Breng rustig (zodat de suiker kan smelten) aan de kook en laat pruttelen tot het een temperatuur van (minstens) 116°C heeft bereikt.
- Haal de pan van het vuur en laat 5 minuten staan.
- Roer de massa flink door met een garde tot het dikker begint te worden (ca. 2 minuten), voeg dan 1 tl vanille-essence en 5 ml Kikkoman sojasaus minder zout toe en roer er door.
- Giet de massa in de vorm en strijk plat.
- Eventueel de bovenzijde bestrooien met nougatine.
- Laat volledig afkoelen op kamertemperatuur. Snijd in blokjes.


zondag 12 februari 2017

Wentelteefjes voor Valentijnsdag

Komende dinsdag is het weer Valentijnsdag! Ik ging eens nadenken wat voor recept ik daarbij zou bedenken. De afgelopen jaren heb ik macarons gemaakt, of hartjes-koekjes. Maar een bijzonder ontbijtje leek me ook wel eens leuk. Ik koos voor wentelteefjes!

Wentelteefjes zijn makkelijk te maken en je hebt er niet veel bijzondere dingen voor nodig. De meeste mensen hebben standaard wel brood, melk en eieren in huis. Voeg daar nog wat suiker en kaneel aan toe en dan ben je er al!
Vervolgens kan je je lieve vriend/vriendin (of ouders! :P) een heerlijk ontbijtje serveren. Verse aardbeien zijn nu niet in het seizoen, dus zijn ze minder zoet en ook best duur. Daarom heb ik een doosje diepvriesaardbeien in een pannetje gedaan met een scheutje water en wat suiker en ze zacht gekookt. Superlekker!
Tipje: Ook de keuken netjes achterlaten! ^-^

Oorspronkelijk komt het idee van wentelteefjes voort uit de gedachte om van oud brood nog iets lekkers te maken, om te voorkomen dat het brood weggegooid zou worden. In het Frans heten wentelteefjes 'Pain perdu' (vergeten brood). Het maken van wentelteefjes werkt ook het prettigst met brood dat al wat ouder is. Omdat het wat droger is valt het minder makkelijk uit elkaar.

Wentelteefjes maak je door sneetjes brood te wentelen door melk en ei en deze vervolgens aan twee kanten in de koekenpan te bakken. Hier zijn best veel variaties op te maken. Ik las dat het ene recept het brood eerst in de melk liet weken om het vervolgens door geklopt ei te halen, terwijl andere recepten de melk en eieren al meteen door elkaar klopten alvorens het brood er in te dopen. Ik heb beide manieren uitgeprobeerd en eigenlijk was er niet zo'n groot verschil in eindresultaat. Dus met het oog op minder afwas zeg ik; doe maar gewoon door elkaar! ;)

Sommige recepten zeggen dat je je brood tot wel 4 minuten moet laten weken in de melk. Maar ik kan aanraden om het brood juist kort te dippen in het melk/ei-mengsel. Dit omdat het brood anders heel veel van de melk opzuigt waardoor het erg zwaar wordt.
Bakken kan je doen in boter en/of olie. Olie wordt heter in de pan, waardoor je een knapperiger resultaat krijgt (denk aan frituren). Als je boter gebruikt voegt dat extra smaak toe aan je broodje, maar let wel op dat je boter niet verbrand. Ik heb een een scheutje olie met een klontje boter samen in de pan gedaan, om het beste van beide te hebben :). Kijk maar wat je beschikbaar hebt.

In mijn recept heb ik gewoon volkoren brood gebruikt, maar andere soorten brood zijn ook bruikbaar. Denk bijvoorbeeld aan wit brood of stokbrood. Briochebrood wordt ook wel eens gebruikt (dat is van zichzelf al zoeter), rozijnenbrood zou zelfs ook kunnen (maar let op dat de rozijntjes niet verbranden in de pan). Ook hier geldt dus; kijk maar wat er beschikbaar is!

WentelteefjesVoor ca. 4 sneetjes brood 
Ingredienten
- 4 sneetjes brood
- 125 ml melk
- 1 ei
- 1 el suiker
- kaneelsuiker (kant-en-klaar of suiker gemengd met kaneel) 
Bereidingswijze
- Klop in een platte schaal (of een diep bord of deksel waar je boterham plat in kan liggen) de melk, het ei en suiker met een vork.
- Zet een koekenpan op het vuur en verhit met wat boter en/of olie.
- Leg je boterham in het melk/ei-mengsel, draai hem om zodat de andere kant ook nat is, en leg de boterham in de pan. Bak ca. 3 minuten op middelhoog vuur. Keer hem om wanneer de onderkant mooi bruin is en bak zo ook de andere kant van de boterham.
- Leg op een bord en bestrooi met kaneelsuiker.
- Bak zo ook de rest van de boterhammen.
- Meteen serveren want warm is het lekkerst! (Koud smaakt overigens ook prima.)

Slaap je liever uit, voel je er niet veel voor om (schoon)ouders tegen te komen in de keuken of heb je gewoon niet zo'n zin om ontbijt te maken. Dan kan je ook iets liefs bij de koffie of thee leggen :).
Steek bijvoorbeeld met een koekvormpje hartjes uit (mini)rozekoekjes.




Fijne Valentijnsdag!

vrijdag 3 februari 2017

Gembercouscous met cashews en groenten

Eigenlijk maak ik in de keuken veel meer hartige gerechten dan zoetigheden. Avondeten staat namelijk dagelijks op het programma, terwijl koekjes, cakejes en taartjes niet dagelijks worden gemaakt. Misschien als ik ooit een patisserie begin dan natuurlijk wel! Omdat ik het dan kan verkopen kunnen meer mensen proeven en wordt ik zelf ook niet tonnetje rond omdat ik zelf alles opsnoep ;P. Maar voorlopig ben ik nog even bezig met studeren.

Net als de meeste cakejes, maak ik de hartige gerechten ook gewoon op gevoel. Het feit dat ik niks afweeg of afmeet maakt het wat lastiger om er een recept van te schrijven, vandaar dat er vaker zoete gerechten op mijn blog verschijnen. Deze keer heb ik wel gelet op de hoeveelheden die ik heb gebruik, dus in deze blogpost heb ik een hartig recept voor jullie. Het staat met 20 minuten op tafel, dus dit is een handig recept als je maar weinig tijd hebt om te koken.
Je kan het als hoofdgerecht maken, maar het is ook (eventueel afgekoeld) lekker als lunchgerecht (als je restjes over hebt!). Heb je meteen wat extra groenten op! Als je het bewaard, houd dan wel de nootjes apart, omdat ze anders zacht worden.

Gembercouscous met cashews en groenten
(voor 2 personen) 
Ingredienten:
- 375 ml water
- 150 g couscous
- 1/2 tl kerriepoeder
- 1/2 tl komijn,
- 1 tl gedroogde koriander
- Rasp van ca. 1 cm verse gember
- 2 grote wortels (ca. 300 g)
- 2 paprika's (ca. 300 g)
- 100 g ongezouten cashewnoten
- 1 tl sesamolie 
Bereidingswijze
- Breng het water aan de kook.
- Meng in een (aardewerken) kom de couscous met de kruiden en gember. Schenk het kokende water erover en dek de kom af met aluminiumfolie. Zet opzij en laat ongeveer 15-20 minuten wellen.
- Snijd ondertussen de wortels en paprika's in stukjes en laat deze in een pan met een klein laagje water in ongeveer 7 minuten zacht stomen (deksel op de pan).
- Bak in een koekenpan met 1 el olie de cashewnoten rondom bruin en geurig. Laat de nootjes even uitdampen op een keukenpapiertje.
- Roer de couscous los met een vork en meng de sesamolie er doorheen.
- Serveer de couscous met de groenten en cashewnootjes.
- Peper en zout kunnen eventueel naar smaak nog toegevoegd worden.
Eet smakelijk!

zaterdag 31 december 2016

Gelukkig nieuwjaar!

Dit bericht schrijf ik op de laatste dag van 2016, maar wanneer je je hebt ingeschreven voor de nieuwsbrief (vakje aan de rechterzijde van het scherm) krijg je het op de eerste dag van het nieuwe jaar in je mailbox!

Traditiegetrouw werden er in de Keukensprookjeskeuken weer een boel oliebollen gebakken!
Net als vorig jaar, zijn er twee nieuwe bollen gemaakt (oorspronkelijk was het 1 nieuwe smaak per jaar). Van beide nieuwe oliebolrecepten heb ik hier de lactosevrije variant opgeschreven, maar als je daar geen rekening mee hoeft te houden kan je ook gewone melk gebruiken in het recept.
Hier heb ik ook nog twee recepten staan voor appel/kaneel en banaan/rozijnen bollen.


Vooral belangrijk bij het bakken is dat de olie de juiste temperatuur heeft, zodat de bollen goed gaar worden zonder dat ze zich volzuigen met olie. Als je een losse keukenthermometer hebt, kan ik je aanraden om deze te gebruiken en hem tijdens het bakken in de olie te hangen. Ik heb (bij onze frituurpan tenminste) de ervaring dat de temperatuurmeter niet goed werkt. Hij meet op 1 punt in de olie, terwijl de temperatuur aan de andere kant van de pan een stuk lager ligt. Ook is deze sensor niet zo gevoelig (bij onze pan dus), hij geeft pas feedback aan het verwarmingselement wanneer de temperatuur zo'n 15-20ºC graden lager ligt dan de ingestelde temperatuur. Door het zelf te meten kan je in de gaten houden wanneer je even moet wachten met het in de olie leggen van de volgende deegbolletjes, tot de olie weer op temperatuur is.
En als laatste tip; met kleinere bolletjes kun je meer eten en genieten van alle verschillende smaakjes ;).


Jarenlang heb ik me geweerd tegen het idee van een hartige oliebol. Tot ik vorig jaar bij de Sligro een pizza-oliebolletje proefde. Die smaakte eigenlijk best goed! Hoewel hij wel errug aan de zoute kant was. Op het moment dat ik die bol proefde, had ik voor de jaarwisseling 2015-2016 al een nieuwe smaken in de planning staan. Dat waren de stoofpeertjes en bosbessenbollen geworden. Dus ik schoof het idee gewoon een jaartje op!
Twaalf maanden later heb ik er een Bruschettabol van gemaakt :). Dit om de kaas (wat natuurlijk erbij hoort in een pizzabol) er uit te kunnen laten zodat de bollen ook geschikt zijn voor mensen met een lactose-intolerantie. In de bollen heb ik behalve kruiden ook zongedroogde tomaatjes en wat gesnipperde ui gedaan.


Het moment dat de eerste bruschettabol in de frituurpan lag riep ik "Wooow, dat ruikt superlekker!". Iedereen was meteen verkocht want de schaal was letterlijk binnen een mum van tijd leeg.
Het deeg was iets minder nat dan gewoon oliebollendeeg. Ik maakte er ook best wel kleine bolletjes van. Het waren eigenlijk een soort minipizzabroodjes. Als er genoeg animo voor is om deze oliebolvariant volgend jaar nog eens te maken, ga ik eens kijken of ik het recept wellicht nog kan verbeteren ;).

Bruschettabollen
Voor ongeveer 15-20 bolletjes
Ingredienten:
- 265 g bloem
- 1/2 zakje instantgist (ongeveer 3 a 4 gram)
- 1 tl suiker
- Gedroogde kruiden: 2 tl oregano, 2 tl basilicum, 2 tl bieslook, 2 tl peterselie, 1 1/2 tl paprikapoeder, 1/2 tl gerookte paprikapoeder, 1 tl rozemarijn, 1 tl knoflookpoeder, 1 tl (grof zee)zout
- 100 g gewelde zongedroogde tomaten
- 40 g fijn gesnipperde ui (ongeveer een halve ui)
- 150 ml lauwwarme lactosevrije melk
- 1 ei 
Bereidingswijze:
- Wel de zongedroogde tomaten in (ca. 2/3) warm water met (ca. 1/3) azijn. Minstens 30 minuten, liefst een uur.
- Meng de bloem, gist, suiker en kruiden in een kom.
- Knijp de stukjes gedroogde tomaat een beetje uit en hak of snijd ze fijn. Snipper de ui en voeg de ui en tomaatjes toe aan de kom.
- Voeg de melk en het ei ook toe.
- Mix met een mixer met deeghaken het geheel in ongeveer 5-8 minuten tot een deeg.
- Dek af met plasticfolie en laat op een warme plek (bijvoorbeeld op de verwarming) rijzen tot het volume tenminste verdubbeld is (Mijn deeg heeft vanwege het bakken van alle andere oliebollen ongeveer 4,5 uur de tijd gekregen om te rijzen).
- Maak met twee lepels kleine bolletjes en laat ze aan alle kanten goudbruin en gaar worden in voorverwarmde olie van 180ºC.
- Schep de bolletjes met een schuimspaan uit de olie en laat even uitlekken op keukenpapier.

Op verzoek heb ik ook (lactosevrije) Berlinerbolletjes gemaakt. Het recept hiervoor heb ik aangepast van een recept uit een Duits receptentijdschrift (Landgenuss, Spezial 3/16).

Berliner bollen
Voor ongeveer 20-25 bollen
 
Ingredienten:
- 500 g bloem
- Rasp van 1/2 citroen
- 1 zakje instant gist (7 g)
- snufje zout
- 40 g rietsuiker
- 125 ml lauwwarme lactosevrije melk
- 100 g plantaardige harde boter (lactosevrij), op kamertemperatuur
- 2 eieren
- Witte basterdsuiker
- Aardbeienjam (minder suiker) 
Bereidingswijze:
- Doe de bloem in een kom met de citroenrasp, gist, suiker en zout. Meng door elkaar.
- Voeg de melk, zachte boter en eieren toe en mix met een mixer met deeghaken tot een soepele deegbal.
- Dek de kom af met plasticfolie en laat op een warme plek (zoals de verwarming), ongeveer 2 uur rijzen tot het volume is verdubbeld.
- Bekleed een bakplaat met bakpapier en vorm kleine bolletjes van het gerezen deeg. Plaats ze op de bakplaat met minstens 3 cm tussenruimte.
- Dek de bolletjes weer af en laat op een warme plek nog een uur rijzen.
- Schep de balletjes voorzichtig in voorverwarmde olie van ongeveer 170ºC en bak aan beide zijden goudbruin.
- Laat kort even uitlekken op keukenpapier. Rol de gebakken bolletjes vervolgens door de basterdsuiker en laat ze daarna wat verder afkoelen.
- Maak met een mesje een kleine inkeping in de zijkant van de bollen en spuit met behulp van een spuitzak wat jam in elke bol.

Ik hoop dat jullie allemaal een hele fijne jaarwisseling hebben (gehad)!

Heb je nog oliebollen over? Acht tot tien minuten in een ovenschaal in een voorverwarmde oven op 160ºC en ze zijn weer lekker warm en knapperig aan de buitenkant!

Eet smakelijk!

dinsdag 27 december 2016

Shok-o-Shogu Cocktail

Goeiemorgen! Hopelijk heeft iedereen een hele fijne kerst gehad :).
Ik zei in mijn vorige post dat ik sushi zou maken op eerste kerstdag. Die waren op zich best goed gelukt, al zouden ze niet allemaal een schoonheidsprijs winnen. Maar het allerbelangrijkste is natuurlijk de smaak, en met hele verse vis (tonijn en zalm) zat dat helemaal goed ;). De vis was boterzacht en smolt bijna in je mond. Ik had het vel van de zalm gestript en deze in de oven gebakken tot knapperige 'chips' voor ernaast.
Als dessert had ik eiwitschuim-bakjes gevuld met Griekse yoghurt (en een lepeltje aardbeiencitroenjam er in verstopt). Met stoofpeertjes ernaast, rode besjes en ruim bestrooid met poedersuiker.

Het diner op tweede kerstdag was bijna door ons allemaal bereid. We hadden bietencarpaccio als voorgerecht. Stoofvlees met rijst en salade als hoofdgerecht. En een van mijn zussen had als Grand Dessert de ijstaart van de Jumbo gemaakt :).

Afgelopen september had ik recepten ingestuurd voor de wedstrijd die de Kikkoman sojasaus uit had geschreven. Ik had niet gewonnen, maar ik mocht met mijn cocktail recept wel een sushiworkshop komen volgen :).

Bij deze deel ik het recept met jullie, misschien een verrassende smaak- en eyecatcher voor oud & nieuw!

De naam die ik aan de cocktail heb gegeven is afgeleid van de ingrediënten die ik heb gebruikt.
De drie hoofdsmaken in de cocktail lijken vertaald in het Japans toevallig best veel op elkaar. Chocola is 'shoko', gember is 'shogu' en sojasaus is 'shouyu'.
Ik heb de woorden voor chocolade en gember gecombineerd tot 'Shok-o-shogu', waarbij ik de 'o' los heb gehaald van de shoko omdat het best een heftige cocktail is als je niet roert voordat je hem opdrinkt. Je drinkt dan namelijk de wodka-laag ertussen uit! Maar als je roert, creëer je een romige emulsie door de sojaroom. Het smaakt dan lekker zoet door de siropen, met een punch van de sojasaus en de wodka.

Shok-o-Shogu 
Ingrediënten: 
- 3 g Stemgember, brunoise
- 10 g Chocoladesiroop
- 10 g Gembersiroop (uit het stemgember-potje)
- 4 g Kikkoman sojasaus minder zout
- 10 g Wodka
- 10 g Water
- Opgeklopte sojaslagroom (ca. 50 g + 10 g witte basterdsuiker + drupje vanille) 
Bereiding: 
Neem een klein glaasje (ca. 70ml). Leg de brunoise gesneden gember op de bodem. Giet de chocoladesiroop erover. Doe daarna voorzichtig de rest van de ingrediënten op volgorde van bovenstaande lijstje in het glaasje. Laat als laatste de sojaroomvoorzichtig op de laatste vloeistoflaag glijden. Vul het glaasje tot het net boven de rand uitsteekt. 
Tip: Drink stirred.


zaterdag 24 december 2016

Fijne Kerstdagen!

Hoi iedereen!

Ik wil jullie allemaal hele fijne kerstdagen wensen!

Morgen ga ik sushi maken voor eerste kerstdag :) , we zijn dan toch met niet zo veel mensen thuis. Ik heb goed opgelet tijdens de sushi-workshop, dus nu is het moment om mijn ervaring in praktijk te brengen!
Voor tweede kerstdag hebben we gevraagd of alle zussen een gerecht mee kunnen nemen. Dus dit jaar hoef ik iets minder te doen in de keuken.

Als je zelf last-minute nog iets moet bedenken voor het kerstdiner, heb ik in ieder geval een heerlijk recept als voorgerecht; Falafelsoep.

En als je eventueel vragen hebt over je kerstdiner (het bereiden of combinaties, etc, etc), mag je mij gerust contacteren of onder deze post iets schrijven :).

Voor nu wens ik iedereen dus veel warmte en liefde toe de komende dagen, met veel smakelijk eten!



maandag 12 december 2016

Sushi workshop

Een lange blogpost deze keer! Afgelopen weekend heb ik een sushi workshop gevolgd, hier heb ik een verslagje van gemaakt. Hoewel ik twee zussen heb die voor ruime tijd in Japan zijn geweest had ik nog nooit zelf sushi gemaakt...
Maar dat is niet de reden dat ik deze workshop bijwoonde! Kikkoman (van de sojasaus) had afgelopen najaar een receptenwedstrijd uitgeschreven. Als hoofdprijs kon je een reis voor 2 personen naar Japan winnen. 'Simpel en origineel', las ik in de beschrijving van de regels. En uiteraard moest Kikkoman sojasaus ook een ingredient in je recept zijn.

Het is niet moeilijk te raden dat ik ook een recept ging insturen voor deze wedstrijd. Eerdere receptenwedstrijden waar ik eens aan mee heb gedaan zijn de Hema taartwedstrijd en een wedstrijd van de AH met duurzame vis.
Ik was goed op dreef met het bedenken van recepten. Een stuk of 4 smakelijke recepten rolden uit de keuken. Maar.... Je mocht maar 1 recept per persoon insturen! Gelukkig heb ik lieve zussen met een lieve vriendin onder wiens naam ik ook een recept mocht insturen. :)
Ik maakte mooie foto's en stuurde alles ongeveer een kwartier voor de deadline van de wedstrijd in (ik kwam er net op tijd achter dat de deadline niet pas de volgende dag was, zoals ik oorspronkelijk dacht...).

Het wachten op de uitslag duurde lang. Een week of 2-3 later dan volgens de wedstrijd-omschrijving kwam het eerste mailtje binnen bij iemand. Helaas, dat recept was niet uitgekozen voor de finale.
Je kwam in de finaleronde als je bij de beste 5 recepten zat. Je kreeg dan de kans om in het Okura hotel in Amsterdam je recept te koken voor de chefs, die na kritisch proeven de winnaar van de wedstrijd zouden uitroepen.


Enkele dagen later kregen mijn zussen over de twee andere recepten ook te horen dat ze niet tot de besten behoorden. Als dank kregen zij allemaal wel een goodie-box thuisgestuurd.
Als laatste kreeg ik ook mijn mailtje van de Kikkoman binnen. "Helaas, je behoort niet tot de beste vijf recepten." Maar, mijn recept was wel goed genoeg dat ik een workshop mocht komen volgen in het Okura hotel onder leiding van sterrenchef Masanori Tomikawa van restaurant Yamazato (gevestigd in het Okura)!
De koks van de top 10 waren uitgenodigd voor deze sushi-workshop. Ik hoefde niet lang na te denken over het antwoord op de vraag of ik wilde komen of niet!

Een verslag van de finaleronde en het winnende recept wordt gepubliceerd in het decembernummer van Delicious Magazine. Ook staat het al op de website van Kikkoman.
Mijn recepten zal ik op mijn blog posten. Het recept waarmee ik deze workshop had gewonnen was een cocktail met sojasaus.

Voor de workshop verzamelden de deelnemers zich tussen half 11 en 11 uur 's ochtends in de wijnkelder van het Okura. Door de glazen deuren konden we al wat voorbereidingen zien die getroffen werden in de kookstudio van het Okura 'Taste of Okura'.
Een aantal mensen hadden al eens met elkaar kennisgemaakt tijdens de finale, dus daar hoorde ik ondertussen ook wat verhalen over.


Eerst kregen we een appetizer; een bordje met dubbelgebakken griet en zalm, en (volgens de chef:) "KFC!". Oftewel, balletje gefrituurde kip. Dit was kippendijfilet, ik denk niet dat ze dit stukje van de kip ook bij de KFC gebruiken... We kregen ook een glaasje pruimenwijn erbij geserveerd (maar deze heb ik niet opgedronken). Ondertussen vertelden twee mensen van de Kikkoman verhalen, onder andere over het maken van sushirijst, sake, bier en verschillen tussen Japan en Nederland. Chef de cuisine Louise O'Hare was ook tijdens de hele workshop aanwezig om mee te helpen en uitleg te geven.

Daarna kon de workshop beginnen. Handen wassen, schort om, en vervolgens de eerste uitleg van chef Tomikawa. De sushi die we zouden gaan maken waren nigiri, makisushi en california roll.
Als eerste de rijst. We hadden vlak daarvoor al iets gehoord over de bereiding van sushirijst. Nu hoorden we het nogmaals, met demonstratie, van de chef. Het grootste verschil met hoe Nederlanders rijst koken, hoorden we, is dat Nederlanders de rijst gewoon in de rijstkoker doen en aanzetten. Het gaat toch automatisch! Maar in Japan nemen ze er meer de tijd voor. De rijst die gebruikt werd was Kikkoman rijst, geteeld in Italie omdat daar de kortkorrelige rijst (net als risottorijst) goed groeit.
We mochten ook even proeven van de rijst, en ook de verse wasabi (heel fris en licht pittig).

Na de eerste demonstratie van vis snijden en sushi maken konden we zelf aan de slag. Voor iedereen was een werkplank, mes, pot sushirijst en een bordje vis klaargelegd. De vis waarmee we werkten was onder andere zalm, tonijn, makreel en Yellowtail. De vis was heel vers. "Deze zalm is van gisteren, gevangen in Schotland", vertelden ze.


Driekwart van de vis was al in plakjes gesneden, maar de zalm mochten we zelf nog doen, naar het voorbeeld van de chef.
Terwijl we bezig waren liepen chef Tomikawa, O'hare, en enkele andere behulpzame koks rond om tips te geven. "Good!" klonk chef Tomikawa ineens naast mij toen ik mijn halve bordje vis al kunstig had omgevormd tot nigiri sushi.


Als tweede maakten we makisushi (gerold). "Niet te veel de rijst pletten met je vingers, dat komt de smaak niet ten goede!" Je moest in ieder geval 6 sushi uit 1 velletje nori kunnen rollen. We rolden reepjes tonijn in de sushi. De kunst is om het stukje vis daadwerkelijk in het middenvan het rolletje te houden en zorgen dat het niet aan de rand belandt.

Toen bij iedereen 12 makisushi op het bordje erbij lagen, kwamen we aan bij de laatste sushi: de California roll. De minst favoriete sushi van de chef, "Er zit zo veel in dan zit je meteen vol! Amerikanen he..." Vaak wordt bij California rolls ook de hele buitenkant volgeplakt met sesam of oranje visseneitjes. "Maar dat is een beetje overdreven", aldus de chef, "dat doen wij dus niet."
De california rol is net als de maki gerold, maar dan binnenstebuiten. Er gaat niet 1 stukje vulling in, maar zowel snowkrab, komkommer als avocado. Behalve wasabi zit er ook Kewpie mayonaise in de roll. Met een keer rollen, kan je bij de California roll wel 8 sushi halen. Je mocht ze ook (fancy) schuin snijden, toen kreeg ik er zelfs 9 sushi uit :P.


Dat was de laatste sushi, mijn bak met rijst was ook helemaal leeg! Op het laatst had ik nog wat rijst moeten lenen van mijn buurman om de laatste california rolls af te maken.
Je mocht toen wat van je sushi op een bordje leggen om zelf op te eten. "De lelijkste eet je zelf op, de mooiste neem je mee naar huis om te laten zien.", tipte Louise O'Hare aan de deelnemers.
(Bij mij gingen echter eerst enkele van mijn mooiste sushi op een bordje voor de foto!)


Iedereen kreeg bij zijn bordje zelfgemaakte sushi ook een kommetje misosoep met blokjes tofu en mini-paddenstoeltjes. Ook kregen we een korte uitleg over het eten van sushi. "Meestal eten Japanners sushi gewoon met hun handen." vertelde Tomikawa. "Bij het eten van de miso soep houd je je stokjes horizontaal onder het kommetje, en geluid maken mag!"

De koks hadden zelf ook niet stilgezeten. Na de sushi kregen we allemaal een traytje met desserthapjes. Een groene thee-roll (die vooral smaakte naar de slagroomvulling), een groene thee-koekje, sesam-macaron, een soort Yuzu-meringue trifle (cake, witte chocoladebolletjes, Yuzu curd (citrusvrucht, smaak was vergelijkbaar met citroen) en meringue. En daarnaast nog een bolletje sesamijs (het ijs was superzacht en smooth, maar de sesamsmaak haalde ik er niet uit), en een sesamkoekje.

Na een afsluitend kopje thee kregen we allemaal een tasje mee met onze eigen overige sushi, mooi verpakt in doosjes. En een kleine goodiebag van de Kikkoman.


Thuis werd er bij ons 's avonds dus verse sushi gegeten. Ik had zelf voldoende voor ongeveer twee personen, dus er werd nog wat extra bij gehaald. "Bijna net echt!" aldus mijn vader. "Alsof haar sushi nep zijn!" protesteert mijn zusje.
Het smaakte in ieder geval prima! :)